مقایسه رایانش لبه و ابری | چگونه داده ها را پردازش می کنند؟

رایانش لبه (Edge Computing) چیست؟

هدف از توسعه رایانش لبه، کاهش نیاز به منابع در مدیریت داده بود که این هدف محقق شده است. در این فناوری، با انتقال پردازش به نزدیک‌ترین محل تولید داده، مصرف منابع کاهش می‌یابد. به عنوان مثال فرض کنید که داده‌های شما در یک مرکز داده که کیلومترها از شما فاصله دارد پردازش می‌شوند، به همین دلیل شما با تاخیر زیاد در دسترسی مواجه هستید. حالا فرض کنید که داده‌ها روی خود دستگاه یا یک سرور محلی پردازش شوند که فاصله خیلی کمی با شما دارد، تاخیر به حداقل رسیده و منابع زیادی استفاده نمی‌شود.

برای آشنایی بیشتر با رایانش لبه، می‌توانید مقاله “پردازش لبه (Edge Computing)” را مطالعه کنید.

از ویژگی‌های پردازش لبه می‌توان به تاخیر کم و پاسخ‌های آنی، ارسال داده‌های مهم به شبکه و کاهش مصرف پهنای باند اشاره کرد. همچنین در صورت قطع اینترنت، سیستم همچنان به کار خود ادامه می‌دهد. رایانش لبه به دو شکل کلی «دستگاه‌های لبه» و «دیتاسنترهای لبه» ارائه می‌شود.

دستگاه لبه (Edge Devices)

هر نوع دستگاهی که مرز بین دو شبکه را مدیریت می‌کند، دستگاه لبه نام دارد. وظیفه کنترل و نگهبانی از انتقال داده بین ارائه دهنده و کاربر برعهده Edge Devices است. این دستگاه را می‌توان مانند یک نگهبان در نظر گرفت که برای محافظت از داده تلاش می‌کند.

دیتاسنترهای لبه (Edge Datacentres)

دیتاسنترهای کوچک که برای ارائه خدمات به دستگاه‌های لبه کاربرد دارند، دیتاسنتر لبه نامیده می‌شوند. البته این دیتاسنترها در توان پردازشی، فضای ذخیره سازی، مصرف انرژی و… نسبت به دیتاسنترهای دیگر محدودتر هستند.